شهیدان سهراب روزگار، عبدالرضا نظری و شهرام فرحمند

بسم رب الشهداء والصدیقین

پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار سهراب روزگار

فرزند رشید و خانم بی‌بی

ولادت: 4 شهریور 1345 بیضا، فارس

شهادت: 4 تیر 1367 جزیره مجنون (مفقودالاثر، سپس احراز شهادت)

آرامگاه: گلزار شهدای بشکان بهمه‌ای، سپیدان، فارس (شماره مزار 2)

شهید سهراب روزگار، فرزند رشید و خانم بی‌بی بهمه، در چهارم شهریور ماه 1345 در شهرستان بیضا دیده به جهان گشود. پدرش رشید، کشاورزی زحمت‌کش بود که در سال 1366 دار فانی را وداع گفت و مادرش خانم بی‌بی، بانویی مؤمن و صبور که در سال 1385 به رحمت ایزدی پیوست.

سهراب در خانواده‌ای کشاورز و زحمت‌کش رشد یافت و در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. او نیز همچون پدرش به کشاورزی اشتغال داشت و با تلاش و پشتکار، در کنار خانواده به امرار معاش می‌پرداخت.

 

با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در 22 بهمن 1357 دست استکبار جهانی از این سرزمین کوتاه شد و نور امید در دل مستضعفان جهان روشن گشت. اما دشمنان غربی و عربی که تاب دیدن ایرانِ مستقل و مقتدر را نداشتند، با همدستی و هماهنگی کامل، صدام مزدور را تحریک کردند تا به این سرزمین مقدس حمله کند. جنگی نابرابر و ظالمانه در آغاز مهرماه 1359 بر ملت ایران تحمیل شد؛ جنگی که در آن هزاران شهر و روستا و آبادی در مرزهای ما ویران شد، بسیاری از مردم آواره و بی‌خانمان شدند و خسارات جانی و مالی سنگینی بر این ملت مظلوم تحمیل گردید.

 

در چنین شرایطی، جوانان غیور این مرز و بوم، همچون سدی محکم و نفوذناپذیر، در برابر دشمن تا دندان مسلح ایستادند. سهراب نیز عشق به دفاع از دین و میهن در وجودش شعله‌ور شد. او به عنوان بسیجی و سپس پاسدار وظیفه راهی جبهه‌های حق علیه باطل شد و در جمعی لشکر 19 فجر سپاه فارس مشغول به خدمت گردید. او در خطوط مقدم نبرد با دشمن بعثی ایستادگی کرد و در جزیره مجنون حضوری چشمگیر و خالصانه داشت.

 

سرانجام در تاریخ 4 تیر ماه 1367 در جزیره مجنون به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر این شهید والامقام مدت‌ها در منطقه برجا ماند و در شمار شهدای مفقودالاثر قرار گرفت. پس از سال‌ها جستجو، پیکر مطهرش از طریق پلاک شناسایی شد و در جریان تفحص، شهادت ایشان احراز گردید. سپس با تشییعی باشکوه، در گلزار شهدای بهمه‌ای از توابع شهرستان سپیدان به خاک سپرده شد و به کاروان عاشوراییان زمان پیوست.

 

روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد. ??

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

 

پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار عبدالرضا نظری

فرزند فلامرز و رقیه آرین

ولادت: 1 فروردین 1347 روستای برکه، بیضا، فارس

شهادت: 4 تیر 1367 جزیره مجنون (مفقودالاثر، سپس احراز شهادت)

آرامگاه: گلزار شهدای دارالرحمه شیراز

شهید عبدالرضا نظری، فرزند فلامرز و رقیه آرین، در یکم فروردین ماه 1347 در روستای برکه از توابع شهرستان بیضا دیده به جهان گشود. پدرش فلامرز، کشاورزی زحمت‌کش بود و مادرش رقیه آرین، بانویی مؤمن و صبور که فرزندان را با عشق به اهل بیت (ع) پرورش داد.

 

عبدالرضا آخرین فرزند پسر خانواده بود و دو برادر و یک خواهر داشت. او از همان کودکی، یار و یاور پدر در کار کشاورزی بود و با تلاش و پشتکار، در کنار خانواده به امرار معاش می‌پرداخت.

 

در بهمن 1357 تاریخ ایران ورق خورد. انقلاب شکوهمند اسلامی، پس از سال‌ها مجاهدت ملت مسلمان به رهبری امام خمینی (ره)، به پیروزی رسید و دست استکبار جهانی از این سرزمین مقدس کوتاه شد. اما این پیروزی، خواب را از چشمان دشمنان این مرز و بوم ربود. مستکبران غربی و مرتجعان عربی، که تاب دیدن ایرانِ مستقل و مقتدر را نداشتند، با همدستی و هماهنگی کامل، صدام مغرور را تحریک کردند تا در آغاز مهرماه 1359 جنگی نابرابر و ظالمانه را بر ملت مظلوم ایران تحمیل کند. آتش این تجاوز، هزاران شهر و روستا و آبادی را در کام خود فرو برد و خسارات جانی و مالی سنگینی بر این ملت تحمیل کرد.

 

در آن روزهای سخت که دشمن تا دندان مسلح، مرزهای میهن را می‌کوبید، جوانان غیور این سرزمین، همچون سدی محکم و نفوذناپذیر در برابر او ایستادند. عبدالرضا نیز به عنوان بسیجی و پاسدار وظیفه در لشکرهای المهدی و 19 فجر بارها راهی جبهه‌های حق علیه باطل شد و در خطوط مقدم نبرد با دشمن بعثی ایستادگی و حماسه سازی کرد.

 

سرانجام در تاریخ 4 تیر ماه 1367 در اخرین روزهای جنگ تحمیلی در جزیره مجنون، در جریان تک دشمن مفقود شد و سال‌ها در شمار شهدای مفقودالاثر قرار گرفت. سرانجام در تاریخ 10 شهریور ماه 1378 پس از تفحص، شهادت ایشان احراز گردید و پیکر پاک و مطهرش در گلزار شهدای دارالرحمه شیراز (قطعه پراکنده) به خاک سپرده شد.

 

پدرش فلامرز، در سال 1393 پس از سال‌ها تحمل فراق فرزند شهیدش، دار فانی را وداع گفت و به فرزند شهیدش پیوست.

 

روحشان شاد، یادشان گرامی و راه شهدا پررهرو باد. ??

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

 

پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار شهرام فرحمند

فرزند مهراب و خدیجه کشاورز

ولادت: 4 اردیبهشت 1346، روستای علی‌آباد، بیضا، فارس

شهادت: 4 تیر 1367 جزیره مجنون (تک دشمن)

آرامگاه: گلزار شهدای علی‌آباد تنگ،(شماره مزار 1)

شهید شهرام فرهمند، فرزند مهراب و خدیجه کشاورز، در چهارم اردیبهشت ماه 1346 در روستای علی‌آباد از توابع شهرستان بیضا دیده به جهان گشود. پدرش مهراب، کشاورزی زحمت‌کش بود و مادرش خدیجه، بانویی مؤمن و دلسوز که فرزندان را با عشق به اهل بیت (ع) پرورش می داد.

 

شهرام چهار برادر و یک خواهر داشت و یکی از برادرانش نیز جانباز شده است. او از همان دوران کودکی و با وجود سن کم، در کار کشاورزی و باغداری یار و مددکار خانواده بود. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در روستای علی‌آباد و جعفرآباد بیضا گذراند و پس از آن برای ادامه تحصیل به شیراز مهاجرت کرد. او ضمن شاگردی در بازار، موفق به کسب مدرک دیپلم در رشته تجربی شد. همزمان با عضویت در پایگاه بسیج، در تأمین امنیت شهری فعالیت گسترده‌ای داشت.

 

شهرام از روحیه‌ای عاشورایی داشت، بسیار با محبت و با نجابت و مظلوم بود، در کمک به والدین و اطرافیان مطیع و فرمانبردار بود. از همان کلاس پنجم که برای ادامه تحصیل به روستای دیگر و سپس شیراز می‌رفت، کارهای شخصی خود را خودش انجام می‌داد و استقلال و خودسازی را از کودکی آموخته بود.

 

با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در 22 بهمن 1357 دست استکبار جهانی از این سرزمین کوتاه شد و نور امید در دل مستضعفان جهان روشن گشت. اما دشمنان غربی و عربی که تاب دیدن ایرانِ مستقل و مقتدر را نداشتند، با همدستی و هماهنگی کامل، صدام مزدور را تحریک کردند تا به این سرزمین مقدس حمله کند. جنگی نابرابر و ظالمانه در آغاز مهرماه 1359 بر ملت ایران تحمیل شد؛ جنگی که در آن هزاران شهر و روستا و آبادی در مرزهای ما ویران شد، بسیاری از مردم آواره و بی‌خانمان شدند و خسارات جانی و مالی سنگینی بر این ملت مظلوم تحمیل گردید.

 

در چنین شرایطی، عشق به دفاع از دین و میهن در وجود شهرام شعله‌ور شد. او در سال 1365 به جبهه اعزام شد و دوشادوش رزمندگان به نبرد با دشمن بعثی مشغول شد. قبل از سربازی نیز چند بار به عنوان بسیجی در جبهه ها خدمت خالصانه و شجاعانه کرده بود. شهرام که طالب علم بود، در جبهه نیز به تحصیل ادامه داد و در آزمون سراسری شرکت کرد و در رشته پزشکی پذیرفته شد. او به عنوان بسیجی دانشجو در لشکر 19 فجر و با سمت سرگروه شناسایی در جبهه‌های حق علیه باطل حضور یافت.

 

سرانجام در تاریخ 4 تیر ماه 1367 در جزیره مجنون، در جریان تک دشمن به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر این شهید والامقام مدت‌ها در منطقه برجا ماند و در شمار شهدای مفقودالاثر قرار گرفت. سرانجام در 26 آذر ماه 1376 پس از تفحص، پیکر مطهرش شناسایی و در گلزار شهدای علی‌آباد تنگ از توابع شهرستان سپیدان، در شماره مزار 1 به خاک سپرده شد.

 

فرازی از وصیت‌نامه شهید

 

«بنام آنکه خاصان خود را به درگاه خود می‌خواند. مثل اینکه مولایم امام خمینی با لحنی آرام صدایم می‌زند و درب جهاد را به رویم گشوده‌اند. این بار با خود پیمان بسته‌ام که دیگر برنگردم، مگر اینکه به مقصودم برسم. می‌روم تا لرزه بر اندام دشمنان بیندازم، می‌روم تا شهید شوم تا بدین وسیله بتوانم خدمتی به اسلام و مسلمین و وطن اسلامی‌ام کرده باشم. می‌روم تا ثابت کنم هنوز ایران پر از جوانان از خود گذشته است. می‌روم تا شاید با شهید شدنم مایه سرافرازی پدر بزرگوارم، مادر گرامی‌ام، برادران و خواهران عزیز و اقوام و دوستان ارجمندم شوم. به جبهه می‌روم تا این شیطان پلید نفس را ذلیل خود سازم، خدایا تو را به مقربان درگاهت قسم می‌دهم کسانی را که می‌خواهند در لباس حزب‌الله به اسلام ضربه بزنند یا ظلمی به مردم روا سازند نابود بفرما. در پایان از همه شما عزیزان می‌خواهم مرا حلال کنید.»

 

روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد. ??

 

---

 

منابع

1. دانشنامه شهیدان، «شهرام فرهمند»

2. ستایش فارس، «شهید شهرام فرهمند»

 

============================

از خانواده محترم و دوستان و همرزمان تقاضاداریم نظرات تکمیلی و تصحیحی خود را درباره این شهدای گرانقدر به ایتای 09176112253 صادقی، انتشارات هدهد ارسال فرمایید. والسلام، التماس دعا 

=============================