==========================
از خانواده های محترم و دوستان و همرزمان تقاضاداریم نظرات تکمیلی و تصحیحی خود را درباره این شهدای گرانقدر به ایتای 09176112253 صادقی، انتشارات هدهد ارسال فرمایید. والسلام، التماس دعا
=============================
پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار غلامرضا فلاح
فرزند: الیاس و سیما شهبازی
ولادت: ۲۵ خرداد ۱۳۴۵ مرودشت
شهادت: ۱۶ خرداد ۱۳۶۵ حاج عمران
آرامگاه: گلزار شهدای مرودشت
شهید غلامرضا فلاح، فرزند الیاس و خانم سیما شهبازی، در بیست و پنجم خردادماه ۱۳۴۵ در مرودشت دیده به جهان گشود. پدرش الیاس مغازه ابزارفروشی داشت و برادرش در خشکشویی فعالیت میکرد و او در اوقات بیکاری در این دو مغازه فعالیت و همکاری داشت. فضای خانوادگی او سرشار از آرامش و صمیمیت بود. غلامرضا مجرد بود و در کنار دو خواهر و سه برادر رشد یافت و فرزند دوم خانواده بود. یکی از خواهرانش در سال ۱۳۹۷ دار فانی را وداع گفت.
انقلاب اسلامی ایران در بهمن ۱۳۵۷ نه فقط یک دگرگونی سیاسی، بلکه یک رستاخیز الهی و بیداری وجدانهای خفته بود که دست استکبار را از این سرزمین کوتاه کرد. در این میان، دشمنان کینهتوز با تحمیل جنگی نابرابر، آتش تجاوز را بر این ملت فرو ریختند. دفاع مقدس، عرصهای برای تجلی ایمان، خودباوری و انسانسازی بود؛ جایی که جوانانی چون غلامرضا با لبیک به ندای رهبری برای دفاع از دین و وطن، از دل شهرها به سنگرهای جبهه شتافتند تا از کیان اسلام و ناموس این مرز و بوم دفاع کنند. این جبههها، مدرسهای برای رسیدن به قرب الهی و شکوفایی فطرتهای پاک بود.
غلامرضا با احساس مسئولیت در برابر اسلام و میهن، به عنوان پاسدار وظیفه راهی جبهههای نبرد حق علیه باطل شد. علاقهاش به سپاه باعث شده بود که خدمت وظیفهاش را در سپاه بگذراند. او در زندگی خود با صفات برجستهای شناخته میشد: اخلاق بسیار خوبی داشت و با مهربانی و خوشبرخوردی با اطرافیان رفتار میکرد، علاقه و ایمان عمیقی به سپاه و دفاع از میهن داشت، وظیفهشناسی و تعهد در انجام مسئولیتهایش زبانزد بود، روحیه فداکاری و ایثارگری داشت که با وجود جوانی و مجرد بودن، جان خود را در راه اسلام نثار کرد، و عشق به شهادت که سرانجام به آرزوی دیرینهاش رسید.
او در جبههها به عنوان کمک تیربارچی فعالیت میکرد. سرانجام در تاریخ ۱۶ خردادماه ۱۳۶۵ در منطقه حاج عمران، در عملیات کربلای ۲ به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پس از شهادت، پیکر مطهرش در منطقه بین عراقیها ماند؛ رزمندگان توانستند جنازهاش را کمی به عقب بیاورند، اما موفق به انتقال کامل آن نشدند و پیکر را در غاری جای دادند و او حدود یک سال مفقودالاثر بود تا اینکه در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۳۶۶ پیکر مطهرش پیدا شد و با تشییع مردم همیشه در صحنه در گلزار شهدای مرودشت به خاک سپرده شد.
روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
---
پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار جلیل مرادی
فرزند: بهمن و بیبینسا شعبانی
ولادت: ۱۹ تیر ۱۳۴۵ مرودشت
شهادت: ۱۷ خرداد ۱۳۶۶ آبادان
آرامگاه: گلزار شهدای مرودشت
شهید جلیل مرادی، فرزند بهمن و خانم بیبینسا شعبانی، در نوزدهم تیرماه ۱۳۴۵ در مرودشت دیده به جهان گشود. او از ایل خمسه و از طایفه باصری بود. پدرش بهمن، دامدار سنتی بود و جلیل نیز در کودکی و نوجوانی به پدر و مادرش در این رابطه کمک میکرد و از همان کودکی با سختیهای کار و زندگی و مشکلات طبیعی آشنا بود. جلیل در خانوادهای با سه خواهر و پنج برادر تنی و ناتنی رشد یافت و فرزند سوم خانواده بود. او تا مقطع اول نظری (دبیرستان) به تحصیل پرداخت و در همان دوران نوجوانی به واسطه روحیه انقلابی و ظلمستیزی که در وجودش ریشه دوانده بود، به عضویت گروه مقاومت شهید قربانی درآمد.
انقلاب اسلامی ایران، تنها یک تغییر در ساختار قدرت نبود، بلکه خروشی از وجدانهای بیدار و ارادهای آهنین در برابر سالها تحقیر و وابستگی بود. در حالی که ملت ایران تازه داشت طعم آزادی و استقلال را میچشید، رژیم بعث عراق با حمایت همهجانبه استکبار جهانی، جنگی نابرابر را بر این سرزمین تحمیل کرد. در این دفاع مقدس، عرصهای پدید آمد که در آن ایمان به جای سلاح، و اراده به جای تجهیزات حرف اول را میزد؛ و جوانانی چون جلیل مرادی که در مکتب عاشورا و در سایه تربیت دینی رشد یافته بودند، پا به میدان گذاشتند تا دین خدا و مرزهای میهن را از گزند دشمن حفظ کنند.
جلیل پس از پایان تحصیلات، به خدمت سربازی رفت و به عنوان سرباز وظیفه در گردان ۷۰۷ رزمی ژاندارمری مشغول به خدمت شد. او مدتی نیز در منطقه مهاباد خدمت کرد و در ادامه دفاع از میهن به جبهههای جنوب اعزام شد. جلیل ویژگیهای ممتازی داشت که او را از دیگران متمایز میکرد. وفاداری به آرمانهای انقلاب که از اعتقاد او به عاشورا و اهل بیت (ع) سرچشمه میگرفت، شجاعت و بیباکی که او را در خط مقدم دفاع از میهن قرار داد، روحیه ایثار و فداکاری که با وجود جوانی و مجرد بودن از هیچ تلاشی برای دفاع از اسلام و ایران دریغ نکرد، رفتار بسیار عالی و اخلاق بسیار خوبی که زبانزد همه اطرافیان و همرزمانش بود، و عشق به شهادت و لقاءالله که سرانجام او را به آرزوی دیرینهاش رساند.
سرانجام در تاریخ ۱۷ خردادماه ۱۳۶۶ در منطقه آبادان، در حالی که در خط مقدم دفاع از خاک پاک ایران اسلامی میجنگید، بر اثر اصابت ترکش به پهلو، قلب و شکم، به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر این شهید بعد از تشییع باشکوه در مرودشت به خاک سپرده شد.
روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
---
پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار محمدرضا مرادی
فرزند: اسدالله و کوکب اسماعیلی
ولادت: ۱۷ مرداد ۱۳۴۷ مرودشت
شهادت: ۲۳ خرداد ۱۳۶۸ مهاباد
آرامگاه: گلزار شهدای مرودشت
شهید محمدرضا مرادی، فرزند اسدالله و خانم کوکب اسماعیلی، در هفدهم مردادماه ۱۳۴۷ در مرودشت دیده به جهان گشود. پدرش اسدالله از کارکنان شهرداری مرودشت بود. محمدرضا در خانوادهای با سه برادر و دو خواهر رشد یافت و پسر آخر خانواده بود. او تا مقطع اول راهنمایی به تحصیل پرداخت و پس از آن به شغل جوشکاری روی آورد و از این طریق به امرار معاش خانواده کمک میکرد.
انقلاب اسلامی ایران، حاصل سالها مجاهدت و ایستادگی ملتی بود که زیر سایه تعالیم اسلام، مسیر رهایی از بند استکبار را برگزیدند. دفاع مقدس نیز عرصه آزمونی بزرگ برای این نسل بود؛ فضایی که در آن مردانگی، ایثار و عشق به میهن معنا مییافت و جوانانی چون محمدرضا که در خانوادهای ساده و زحمتکش رشد یافته بودند، با حضور در سپاه پاسداران، دین خود را به اسلام و انقلاب ادا کردند.
محمدرضا پس از مدتی به عنوان سرباز وظیفه به سپاه پاسداران ملحق شد و محل خدمتش در منطقه مهاباد بود. او پس از پایان جنگ تحمیلی نیز در این منطقه ماند، چرا که هنوز گروهکهای ضدانقلاب در آن منطقه فعالیت داشتند و او با حضور خود در سپاه به دفاع از امنیت و کیان میهن ادامه میداد. محمدرضا ویژگیهای ارزشمندی داشت که او را در میان همرزمانش متمایز میکرد. تعهد و وظیفهشناسی او در سپاه زبانزد بود و همواره با جدیت از مسئولیتهای خود دفاع میکرد. شجاعت و روحیه ایستادگی او در برابر گروهکهای ضدانقلاب در منطقه مهاباد ستودنی بود. سادهزیستی و تواضع او در زندگی، الگویی برای اطرافیانش بود. احترام و نیکی به پدر و مادر از ویژگیهای بارز اخلاقی او بود. توکل به خدا و توسل به اهل بیت (ع) در تمام مراحل زندگی، آرامش و استواری را برایش به ارمغان میآورد. و عشق به میهن و آرمانهای انقلاب، انگیزه اصلی او در انتخاب مسیر سربازی در سپاه بود.
سرانجام در تاریخ ۲۳ خردادماه ۱۳۶۸ در منطقه مهاباد، بر اثر تیر اشتباهی همرزمش که به طور ناخواسته به شکم و پهلو او اصابت کرد، به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر این شهید والامقام در گلزار شهدای مرودشت به خاک سپرده شد. پدرش اسدالله در سال ۱۳۷۹ و مادرش کوکب اسماعیلی در سال ۱۳۹۱ به فرزند شهیدشان پیوستند.
روحشان شاد، یادشان گرامی و راه شهدا پر رهرو باد.
بسمه تعالی
خاطراتی از شهید محمد رضا مرادی به نقل از مادر گرامی اش :
فرزندم همیشه عاشق وطنش بود، می گفت برایم دعا کنید که در راه سرزمین عزیزم و در راه امامم جانم را نثار کنم. ایشان همیشه در نمازهاي جمعه شرکت می کرد و از دیگران می خواست که هرگز سنگرها را خالی نگذارند. ایشان هرگز به پدر و مادر خود بی احترامی نمی کرد و از خواهرانش می خواست که با حجاب خود حصاري به دور مرزهاي این سرزمین عزیز بکشند که هرگز دست هیچ تجاوزگری به ذره ای از خاک میهن نرسد و می خواهم که خواهرانم وبرادرانم با هم و یک صدا و متحد پیرو راه امام باشند تا همیشه سربلند و داراي استقلال باشیم. او همیشه می گفت که باید بروم جسم و روحم در میان جهادگران راه اسلام است. ایشان همیشه می گفت که نباید خون آنانی که به خاطر اسلام و در راه حق ریخته شده را پای مال کرد و خون آن ها را باید آرمانی قرار دهیم که هرگز تجاوز گران فکر تجاوز به این سرزمین آزاده را نداشته باشند و همیشه این سخن امام را زمزمه می کرد که می گفت: ملتي که شهید دارد اسارت ندارد.
ایشان می گفت: مادر اگر شهید شدم هرگز ناراحت نباش و خوشحال باش که جوانت را در راه خدا و اسلام نثار کردی، باشد که اگر پسران دیگری داشتی آنان را در راه حق و میهن عزیزمان نثار می کرد، باشد که برادرانم قدر شهید را بدانند و پیرو راه آنان باشد.
بسم الله الرحمن الرحیم
((خصوصیات اخلاقی))
محمد رضا خیلی به فکر پدر و مادرش بود هرچی لازم بود می خرید می آورد چه وسایل خونه چه خوراکی نسبت به همه مهربون بود و همه رو به یک چشم نگاه می کرد. او خیلی کم حرف و خجالتـی بود. او فعالیت زیادي داشت، در نمازجمعه و نماز جماعت شرکت داشت، اگه کسی مشکلی داشت آرام و قرار نداشت تا اون کار را انجام بده با آن که در آمد چندانی هم نداشت به مستضعفان هم رسیدگی می کرد.
((صبروتحمل))
رفته بودیم آباده برای برادرش خواستگاری، اون هم سرکار بود، وقتی از سرکار اومده بود می خواست که برای باباش غذا درست کنه غذا ریخته بود روی دستش و تا زیر بغلش سوخته بود وقتی ما اومدیم اصلآ رو خودش نگذاشت که مبادا ما ناراحت بشیم تا این که بعد از مدتی از کس دیگه اي فهمیدیم.
((احساس مسئولیت))
یکی از دوستـانش به نام کاظم چشمـاش کم سـو بود و خوب نمی دید می گفت: من نباید اون تنها بذارم همیشـه به فکر اون بود وقتی هم که تو خونه بود می گفت: کاظم شـاید بخواد بره بیرون باید برم مواظبش باشـم وحواسـش را داشته باشم.
((پارچه شلواري))
با پسر همسایه مون دوست بود پارچه شلواري گرفتند وگفتند می خوایم مثل هم بدوزیم مرخصی بعد که اومد با دوستش می خواستند بروند شیراز پارچه بدوزند گفت: ننه، مجتبی مي گه بیا بریم شیراز شلوار بدوزیم، گفتم: برو تا مرخصی بعدي که می یای آماده باشه، بعد رفت در خونه دوستش به باباي دوستش گفته بود که ننه می گه پارچه را ببر بدوز می برم ولی خودم می دونم که قسمتم نیست که بپوشم که همین طور هم شد.
((عاشق شهادت))
موقعی که می خواست اعزام بشه اون ها روبردند شیراز که راهی کردستان شوند منم با زن همسایه مون بودم شروع به گریه کردم و به همسایه مون گفتم: فلانی رضا دیگه برای من نیست همسایه مون گفت: چرا این صحبت می کنی گفتم: چون رضا دوست می داشت که به این راه بره شهید بشه، دیگه برنمی گرد.
((پیوستن به خدا))
محمدرضا خیلی دلش می خواست به مقام شـهادت برسـه و برای رسـیدن به این مقام کوشش زیادی داشت، هر وقت که شـهیدی رو تشـییع می کردند می گفت: مادر من هم شـهید می شـم و باید چنین مراسـمی هم برای من بگیری تو رو قسم می دم که خودت ناراحت نکنی که من می خوام به هدف خودم برسم و حالا هم رسید.
((پرواز))
خواب دیدم با دوستاش تفنگ روی دوششون بود داشتند از کوه بالا می رفتند، محمد رضا جلوتر دوستاش بود دوستاش صدا می زدند رضا وایسا با هم بریم می گفت: من باید برم شـما به دنبال من بیایید.
۳، ۴ ماه بعد از شـهادتش هم خواب دیدم که توي یه باغی داره قدم می زنه، گفتم رضاجون چرا این جا قدم می زنی؟ چرا نمی يای خونه؟ گفت: من می خوام برم، جایم خوبه حالا اومدم این جا که بعداً برم.
روحش شاد، یادش گرامی و راهش پر رهرو باد
==========================
از خانواده های محترم و دوستان و همرزمان تقاضاداریم نظرات تکمیلی و تصحیحی خود را درباره این شهدای گرانقدر به ایتای 09176112253 صادقی، انتشارات هدهد ارسال فرمایید. والسلام، التماس دعا
=============================