Monday, November 16, 2026

شهیدان گرانقدر بازیار، بذرگر و حق پرست

 شهید اسمعیل بازیار

شهید سیروس بذرگر

شهید منصور حق پرست

==========================


از خانواده های محترم و دوستان و همرزمان تقاضاداریم نظرات تکمیلی و تصحیحی خود را درباره این شهدای گرانقدر به ایتای 09176112253 صادقی، انتشارات هدهد ارسال فرمایید. والسلام، التماس دعا 


=============================




شهید اسماعیل بازیار حسام‌آبادی


پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار اسماعیل بازیار حسام‌آبادی


فرزند: بردعلی و خورشید سلیمی

ولادت: ۶ فروردین ۱۳۱۸ حسام‌آباد ابرج

شهادت: ۲۱ خرداد ۱۳۶۲ منطقه عین خوش

آرامگاه: حسام‌آباد ابرج


شهید اسماعیل بازیار حسام‌آبادی، فرزند بردعلی و خورشید سلیمی، در ششم فروردین‌ماه ۱۳۱۸ در روستای حسام‌آباد شهرستان مرودشت دیده به جهان گشود. پدرش بردعلی، مردی زحمت‌کش بود که در سال ۱۳۲۲ و در حالی که اسماعیل تنها چهار سال داشت دار فانی را وداع گفت. مادرش خورشید، بانویی مؤمن بود که در سال ۱۳۸۱ درگذشت. اسماعیل فرزند سوم خانواده بود و پنج برادر تنی و ناتنی داشت. او در خانواده‌ای کشاورز و دامدار رشد یافت و خود نیز به این پیشه اشتغال داشت. او متأهل بود و ده فرزند داشت. همسرش مرحومه نوش‌آفرین تمدن حسام‌آبادی در سال ۱۳۹۱ و یکی از فرزندانش در سال ۱۳۹۹ دار فانی را وداع گفتند.


انقلاب اسلامی ایران در بهمن ۱۳۵۷ نه فقط یک دگرگونی سیاسی، بلکه یک رستاخیز الهی و بیداری وجدان‌های خفته بود که دست استکبار را از این سرزمین کوتاه کرد. در این میان، دشمنان کینه‌توز با تحمیل جنگی نابرابر، آتش تجاوز را بر این ملت فرو ریختند. دفاع مقدس، عرصه‌ای برای تجلی ایمان، خودباوری و انسان‌سازی بود؛ جایی که مردانی چون اسماعیل که در دامان خانواده‌ای مؤمن و آگاه به مسائل انقلاب و اسلام رشد یافته بودند، با لبیک به ندای دفاع از دین و وطن، از دل روستاها به سنگرهای جبهه شتافتند تا از کیان اسلام و ناموس این مرز و بوم دفاع کنند. این جبهه‌ها، مدرسه‌ هایی برای رسیدن به قرب الهی و شکوفایی فطرت‌های پاک بودند.


اسماعیل با احساس مسئولیت در برابر اسلام و میهن، به عنوان سرباز پیمانی در گردان قدس ارتش، تیپ ۵۵ هوابرد شیراز استخدام شد و پس از یک هفته آموزش به اهواز (پادگان پیروز) منتقل شد و راهی جبهه‌های نبرد حق علیه باطل گشت. او در زندگی خود با صفات برجسته اخلاقی شناخته می شد، مثل خوش‌برخوردی که راوی خاطراتش، سیدمحمود حسینی، از رفتار عالی او با مردم، دوستان و همرزمان بسیار نقل کرده است. صلح‌طلبی و آشتی‌دهی که در جریان دعوای سنگین بین دو طایفه، با تلاش بسیار توانست میان آن‌ها صلح و آشتی برقرار کند. مسئولیت‌پذیری که با وجود داشتن ده فرزند، از حضور مداوم در جبهه‌ها و دفاع از میهن دریغ نکرد. دلسوزی و اهتمام به تربیت فرزندان که همواره نظری مساعد و تأکید فراوانی بر خوب تربیت شدن بچه‌ها داشت. و  عشق و ارادت به اهل بیت (ع)، امام حسین (ع) و اهتمام به نماز که در وصیت‌نامه‌اش به روشنی نمایان است؛ او در وصیت خود به خانواده‌اش سفارش می‌کند که نمازهایشان را سر وقت بخوانند و معنی آن را درک کنند.


سرانجام در تاریخ ۲۱ خردادماه ۱۳۶۲ در منطقه عین خوش، در عملیات پدافندی این منطقه، بر اثر ترکش توپخانه به سر، به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر این شهید والامقام در حسام‌آباد ابرج به خاک سپرده شد.


وصیت‌نامه کوتاه شهید:


بسم رب الشهدا و الصدیقین


در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۶۱


سلام بر امام امت خمینی کبیر و سلام بر شهدای صدر اسلام تاکنون. خانواده‌ی عزیزم، امیدوارم که ان‌شاءالله اگر با مرگ من روبرو شدید، در این امتحان الهی سربلند بیرون آیید. و اگر به خاطر خدا...


نمازهایت را سر وقت بخوان و سر نماز دعا کن و معنی آن را درک کن. نماز شب بخوان، قرآن را فراموش نکن و چند کلمه خصوصی با خانواده...


و السلام. اسماعیل بازیار. ششم اسفند هزار و سیصد و شصت و یک.


روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.


---



 سیروس بذرگر


پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار سیروس بذرگر (روایت اول)


فرزند: محمد و زمان دلگر

ولادت: ۳ شهریور ۱۳۳۷ مرودشت

شهادت: ۲۳ خرداد ۱۳۶۷ شلمچه

آرامگاه: گلزار شهدای مرودشت


شهید سیروس بذرگر در سوم شهریورماه ۱۳۳۷ در خانواده‌ای مسلمان و متدین در شهرستان مرودشت دیده به جهان گشود. او در خانواده‌ای پرجمعیت با پنج برادر و دو خواهر رشد یافت و پسر دوم خانواده بود. سیروس پس از اخذ دیپلم، دوران سربازی خود را در جبهه‌های کردستان سپری کرد و پس از آن به شغل شریف معلمی روی آورد. او در کسوت دبیر ورزش در دبیرستان‌های مرودشت مشغول به خدمت شد و به دلیل لیاقت و حسن انجام وظیفه، به عنوان مسئول تربیت بدنی اداره آموزش و پرورش شهرستان برگزیده شد. او که خود در خانواده‌ای آگاه به مسائل انقلاب و شهدا رشد یافته بود، همواره در برخورد با مردم خصلت افتادگی و گذشت را پیشه می‌کرد و به همین دلیل دوستان و یاران زیادی داشت.


شهید بذرگر با احساس مسئولیت در برابر اسلام و میهن، به عنوان نیروی بسیجی بارها راهی جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد. او بسیار خونگرم و خوش‌برخورد بود و همه قوم و خویش او را دوست می‌داشتند. اهتمام او به امور دینی و انقلابی و نماز اول وقت و رونق مسجد در صدر اعتقاداتش بود و حتی در حال روزه در زمین ورزش حاضر می‌شد.  عشق به قرآن و تعلیم  و تربیت نوجوانان و جوانان از فضائل و خصائل او بود، در برگزاری مسابقات قرآن بین دانش‌آموزان تلاش فراوان می‌نمود و از مطالعه کتب شهید مطهری بهره می‌برد. فداکاری و ایثارگری او نیز  کاملا مشهود بود چنانچه با وجود داشتن مسئولیت شغلی، حضور در جبهه‌ها را از اهم وظایف خود می‌شمرد و حدود ۱۴ مرتبه به جبهه‌ها عزیمت کرد. او عاشق به اهل بیت (ع) و مشتاق شهادت بود و در برگزاری دعای کمیل و توسل و مراسم شهدا بسیار فعال بود.


او علاوه بر حضور در جبهه‌ها، در پشت جبهه نیز کارهای خیر را مخفیانه انجام می‌داد، به خانواده‌های شهدا سرکشی می‌کرد و عضو تیم فوتبال بود. سرانجام در تاریخ ۲۳ خردادماه ۱۳۶۷ در منطقه شلمچه، بر اثر ترکش به دست و صورت، به فیض عظیم شهادت نائل آمد و پیکر پاکش در گلزار شهدای مرودشت به خاک سپرده شد.


زندگی‌نامه دیگری از شهید سیروس بذرگر (روایت دوم)


بسم الله الرحمن الرحیم


با سلام و درود فراوان به ارواح طیبه شهدای انقلاب اسلامی و درود بی‌کران به روح بزرگ بنیان‌گذار جمهوری اسلامی و احیاءگر اسلام ناب محمدی در قرن حاضر حضرت امام خمینی رحمه الله علیه. درود و سلام خداوند بر همه آنان که راه او را برگزیدند. همه آنان که در راه حفظ عظمت قرآن و اسلام و دفاع از میهن اسلامی به پا خواستند و در این راه از هیچ چیز دریغ نورزیدند و جان و مال خود را در این راه گذاشتند، سرانجام به فیض عظیم شهادت نائل آمدند. اینک فرصتی پیش آمده است تا یادی بکنیم از یکی از بزرگمردان. هرچند که آنچه نوشته و گفته شود قطره‌ای در مقابل دریای بی‌کران شخصیت آن دلیرمردان نخواهد بود.


آری سخن از معلمی شهید از شهرستان مرودشت است: شهید بزرگوار سیروس بذرگر در سال ۱۳۳۷ در خانواده‌ای مسلمان و متدین در شهرستان مرودشت چشم به جهان گشود. دوران تحصیلات خود را در شهرستان سپری نمود و در طول تحصیل علاقه فراوانی به ورزش داشت که این علاقه به همراه روح تزکیه و تقوایی که از همان دوران در وی هویدا بود او را از پلیدی‌ها و آلودگی‌های آن زمان به دور می‌داشت. در ورزش و به خصوص فوتبال پیشرفت‌های زیادی داشت که بعدها یکی از ورزشکاران نمونه شهرستان شناخته شد و در طول دوران زندگی همواره از بدنی ورزیده و قوی برخوردار بود. با این حال در برخورد با مردم همیشه خصلت افتادگی و گذشت را پیشه و به همین خاطر دوستان و یاران زیادی در سطح شهرستان داشت. شهید بزرگوار در طول زندگی به احکام و واجبات دینی ارج و احترامی خاص می‌گذاشت، همیشه به نماز اول وقت و مسجد معتقد بود و دیگران را نیز به این امر سفارش می‌نمود. گاه در حالی که روزه بود در زمین ورزش حضور می‌یافت و به مسابقه می‌پرداخت. در تمامی مراحل انقلاب اسلامی حضوری فعالی و گسترده داشت و در این راه همیشه پیش‌قدم بود. از روزی که امام (ره) را شناخت با تمام وجود به او عشق می‌ورزید.


شهید گران‌قدر خدمت مقدس سربازی را نیز در راه اهداف مقدس انقلاب اسلامی در جبهه‌های کردستان در سال ۱۳۵۹ گذراند. بعد از اتمام خدمت سربازی از آنجا که همواره خدمت به مردم و انقلاب در سرلوحه کارش قرار داشت به شغل معلمی روی آورد و در دبیرستان‌های مرودشت به عنوان دبیر ورزش مشغول به خدمت شد و در این بین از آنجا که خود همواره در راه تزکیه نفس و اخلاق نیکو قدم بر می‌داشت معلم اخلاق نیز بود و در راه تعلیم و تربیت جوانان شهرستان تلاش می‌نمود.


شهید بزرگوار پس از چند سال که دبیر ورزش بود به خاطر لیاقت و دل‌سوزی و حسن انجام وظیفه که در کار خود داشت به عنوان مسئول تربیت بدنی اداره آموزش و پرورش شهرستان مرودشت برگزیده شد. در طول این دوران از آن جایی که خود همیشه انس و الفتی عظیم با قرآن داشت در برگزاری مسابقات قرآن بین دانش‌آموزان در سطح شهرستان تلاش فراوان می‌نمود، چنان که گاه چندین شبانه‌روز در راه برگزاری این مسابقات تلاش و کوشش می‌کرد و همواره دانش‌آموزان را به این امر تشویق می‌نمود. اما بخش مهم و شکوهمند دیگری از زندگی شهید بلندمرتبه مربوط به حضور مداوم و مستمر وی در جبهه‌های نبرد جنگ تحمیلی دشمنان انقلاب اسلامی می‌شود. شهید عزیز ما هیچ‌گاه از حضور در جبهه‌های نبرد غافل نبود و گاه با این که مسئولیت شغلی وی ایجاب می‌کرد که در شهرستان باشد به لحاظ آن که حضور در جبهه‌ها را از اهم وظایف خود می‌شمرد سراپا و مشتاقانه به سوی جبهه‌ها می‌شتافت. از حضور در جبهه‌ها و گذراندن اوقات با رزمندگان بسیار مسرور و خرسند می‌شد. هنگام حضور در جبهه‌های نبرد به راز و نیاز با خدای خویش می‌پرداخت و آن چنان که دوستان او گفته‌اند علاقه عجیبی به دعای روح‌بخش کمیل داشت.


آری شهید عزیز ما عاشق معبود خود بود، او عاشق راز و نیاز و حضور خالصانه در درگاه معشوق خود بود به همین خاطر دائماً در صحنه‌های نبرد حضور می‌یافت. به خصوص هرگاه احساس می‌کرد که زمان عملیات و حمله رزمندگان اسلام فرا رسیده بی‌درنگ به سوی جبهه‌ها می‌شتافت و در این مدت حدود ۱۴ مرتبه به جبهه‌ها عزیمت کرد و در عملیات‌های مهم و بزرگ رزمندگان اسلام شرکت داشت. شهید بزرگوار هدف خود را به روشنی یافته بود و همه چیز خود را در این راه گذاشته بود. با آن که به امر ازدواج و اهمیت آن در مکتب اسلام واقف بود، اما همواره می‌گفت تا زمان پیروزی نهایی رزمندگان اسلام ازدواج نخواهم کرد. آری، شهید ما عاشق سرسبزی دشت توحید بود، عاشق پروازهای ملکوتی بود، عاشق سرخی لاله‌ها بود و عاشق شهادت بود. هرگاه از جبهه‌های جنگ برمی‌گشت ابتدا به گلزار شهدای انقلاب اسلامی می‌رفت و سپس به خانواده شهدا سرمی‌زد و آنان را دلجویی می‌نمود، به سراغ جانبازان می‌شتافت و در حد توان به آنان یاری می‌رساند.


نکته دیگری که پس از شهادت این شهید بزرگوار مشخص شد این بود که شهید عزیز در طول حیات خود همواره به طبقه محروم جامعه ارادتی خاص داشت و در رسیدگی به امور نیازمندان هرچند خود از مال دنیا بهره‌ای نداشت و بی‌اعتنا به مال دنیا بود، در حد توان و امکان تلاش می‌نمود. آری این است خوی و منش مردان خدایی! سرانجام در روز هفتم خردادماه سال ۱۳۶۷ در حالی که برای آخرین بار به سوی جبهه‌های نبرد می‌شتافت، روحی منقلب و مالامال از شور و هیجان داشت، گویی همچون پرنده‌ای سبکبال در بی‌کران آسمان پر گشوده است، همچون پرستویی مهاجر که مشتاقانه میل بازگشت به جایگاه اصلی خود را دارد. آری، این شهید عزیز در خردادماه سال ۶۷ و در اوج گرمای جنوب به شلمچه عزیمت کرد و در روز ۲۳ خردادماه ۶۷ به آرزوی دیرینه‌اش دست یافت و پس از چندین سال زندگی سراسر خدمت و فداکاری در راه انقلاب و مردم به فیض عظیم شهادت نائل آمد و بر بال سپید فرشتگان به سوی معبود خویش پرکشید. پیکر مطهر این شهید والامقام در گلزار شهدای انقلاب اسلامی در کنار یار و دوست دیرینه‌اش شهید بزرگوار خان میرزا استواری به خاک سپرده شد. یاد و خاطره‌اش همواره زنده و راهش پررهروباد.


وصیت‌نامه شهید سیروس بذرگر


إِنّا لِلّهِ وَإِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ

(بازگشت همه به سوی خداست)


قسم بر انقلاب سرخ ایران

جدا هرگز نگردم من ز قرآن

چو قرآن و ایران نباشد، تن من مباد


با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی، بت‌شکن زمان، امام خمینی، و با سلام و درود به روان پاک شهیدان اسلام و با درود فراوان به رزمندگان اسلام و سلام بر تمام امت شهیدپرور ایران.


امروز مکتب ما و کشور ما مورد هجوم نیروهای چکمه‌پوش بیگانه و استعمار آمریکا و هم‌چنین خودفروختگان داخلی قرار گرفته است و بر ما جوانان لازم است که در جبهه‌های جنگ حاضر شده و با ایثار خون خود از مکتب و کشورمان دفاع کنیم.


ملت ما امروز به پا خواسته و به صدای (هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی) حسین (ع) و هم‌چنین لبیک یا خمینی جواب گفته و می‌کوشند تا پرچم سرخ حسینی را بر تمام جهان افراشته کنند.


مادر عزیزم، می‌دانم که در شهادتم خواهی گریست. مادر، به تو حق می‌دهم، چون تو اگر نگریستی، پس چه‌طور می‌خواهی اشک در چشمان مادران فرزند ازدست‌داده ببینی؟ و غم را در سینه آن‌ها حس کنی؟ مادر جان، می‌دانم که من برای تو فرزند شایسته‌ای نبودم و از تو می‌خواهم که مرا با همه بدی‌هایم ببخشی. خداوند اجرت بدهد. ولی مادر، اگر تو مرا نبخشی، خداوند شهادت مرا قبول نخواهد کرد. پس امیدوارم که فرزند خود را خواهی بخشید.


قسم بر پیکر پاک شهیدان (مادر)

دارمت دوست از دل و جان


پدر عزیزم سلام؛ با تو چه بگویم و چگونه می‌توانم زحمات تو را جبران کنم؟ پدر جان، از این‌که نتوانستم فرزند لایقی برای تو باشم، مرا خواهی بخشید. پدر جان، تو می‌دانی که امروز کشورمان به نسل جوان امید و احتیاج دارد. ما اگر از مکتبمان و کشورمان حراست نکنیم، چگونه می‌توانیم انقلابمان را به تمام جهان صادر کنیم و از طرفی آیا شهیدان و نسل آینده ما را خواهند بخشید؟


پدرم، مادرم، می‌خواهم که در شهادت من نه مشکی به تن کنید و نه اشک بریزید و نه زانوی غم در بغل بگیرید، چون همان‌طور که قرآن کریم می‌فرماید: «شهیدان زنده‌اند و نزد خدا مقام والایی دارند» و از طرفی شهیدان پیرو می‌خواهند، نه عزادار.


تنها وصیتی که بر روی آن تأکید بسیار دارم، پیروی و اطاعت از اماممان، یار و فرمانده‌مان خمینی کبیر است که با فرمانش کمر امپریالیسم شرق و غرب و صهیونیسم جهانی را در سرزمینمان شکست.


اگر شما ملت ایران قدر این رهبر را که فرزند فاطمه زهرا (س) و یاور حسین (ع) می‌باشد، ندانید، خداوند و شهیدانمان هرگز شما را نخواهند بخشید.


و در پایان من به خواهرانم، برادرانم می‌گویم که نماز را سر وقت بخوانید و دعا کنید تا رزمندگان هرچه زودتر پیروز شوند و از کلیه اقوام و دوستان و هرکس که مرا می‌شناسد حلال بودی می‌طلبم و از آن‌ها می‌خواهم تا کشورمان به استقلال کامل نرسیده و انقلابمان به تمام جهان صادر نشده، از پای ننشینند و سرپاگوش به دستورات رهبر انقلاب فرا دهند و از او اطاعت کنند تا خداوند فرج امام زمان (عج) را نزدیک کند. ان‌شاءالله

الیس الصبح بقریب (آیا صبح پیروزی نزدیک است؟).


در ضمن اگر شهادت نصیبم شد، پیکر مرا در گلزار شهدای مرودشت به خاک بسپارید و مجدداً تأکید می‌نمایم که جبهه‌ها را جوانان حزب‌الله را فراموش نکنید.

والسلام فرزندانتان، سیروس.


خداحافظ. امام را دعا کنید. مهدی را صدا کنید. رزمندگان را دعا کنید.


---


شهید منصور حق‌پرست


پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار منصور حق‌پرست


فرزند: حبیب و طلعت زارع

ولادت: ۲ مرداد ۱۳۴۶ فاروق

شهادت: ۲۳ خرداد ۱۳۶۷ شلمچه

آرامگاه: زادگاهش فاروق


شهید منصور حق‌پرست، فرزند حبیب و خانم طلعت زارع، در دوم مردادماه ۱۳۴۶ در شهر فاروق دیده به جهان گشود. پدرش حبیب، کشاورز بود و خانواده‌ای با روحیه‌ای بسیار عالی و مذهبی داشت. منصور در خانواده‌ای پرجمعیت با چهار برادر و یک خواهر رشد یافت. او تا مقطع پنجم ابتدایی به تحصیل پرداخت و پس از ترک تحصیل، به کارگری مشغول شد. منصور متأهل بود، اما به دلیل شرایط آن روزها، تنها عقد کرده بود و ازدواجش به انجام نرسیده بود. پدر بزرگوارش حبیب در سال ۱۴۰۲ و مادر گرامیش طلعت در سال ۱۳۷۱ به فرزند شهیدشان پیوستند.


انقلاب اسلامی ایران در بهمن ۱۳۵۷ نه فقط یک دگرگونی سیاسی، بلکه یک رستاخیز الهی و بیداری وجدان‌های خفته بود که دست استکبار را از این سرزمین کوتاه کرد. در این میان، دشمنان کینه‌توز با تحمیل جنگی نابرابر، آتش تجاوز را بر این ملت فرو ریختند. دفاع مقدس، عرصه‌ای برای تجلی ایمان، خودباوری و انسان‌سازی بود؛ جایی که جوانانی چون منصور که در خانواده‌ای با روحیه بسیار عالی و آگاه به مسائل انقلاب و اسلام رشد یافته بودند، با لبیک به ندای دفاع از دین و وطن، از دل شهرها به سنگرهای جبهه شتافتند تا از کیان اسلام و ناموس این مرز و بوم دفاع کنند. این جبهه‌ها، مدرسه‌ای برای رسیدن به قرب الهی و شکوفایی فطرت‌های پاک بود.


منصور با احساس مسئولیت در برابر اسلام و میهن، به عنوان پاسدار وظیفه راهی جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد. به نقل از خانواده و دوستانش، علاوه بر مهربانی و خوش‌برخوردی و پیش‌سلام بودن که صفت پیامبر گرامی اسلام است، او در طول زندگی خود از صفات برجسته و ارزشمند دیگری نیز برخوردار بود. عشق به اسلام و اهل بیت (ع) که در نامه‌های پرشورش به خوبی مشهود بود، فداکاری و ایثارگری که در جبهه‌های نبرد از خود نشان داد، عشق به شهادت که با نثار جان خود در راه اسلام به آرزوی دیرینه‌اش رسید، روحیه پرشور و انقلابی که در نامه‌هایش به دوستان و خانواده به روشنی نمایان بود و بیانگر احساسات پاک و مذهبی او بود، و ساده‌زیستی و روحیه مردمی که همواره در کنار خانواده و هم‌شهریانش با فروتنی رفتار می‌کرد و از تجملات دنیوی دوری می‌جست.


سرانجام در تاریخ ۲۳ خردادماه ۱۳۶۷ در منطقه شلمچه، در عملیات بیت‌المقدس ۷ بر اثر ترکش به سر، به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر این شهید والامقام در زادگاهش فاروق به خاک سپرده شد.


وصیت‌نامه شهید منصور حق‌پرست:


بسمه تعالی


الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللَّهِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ / آیه ۲۰ سوره مبارکه توبه / کسانی که ایمان آوردند و هجرت کردند و در راه خدا با اموال و جان‌هایشان جهاد کردند، نزد خدا مقامشان بزرگ‌تر است؛ و آنان همان رستگاران‌اند.


مرگ بر هر کسی نوشته شده و همچون گلوبند گلوی انسان را گرفته و مرگ حتمی است بگذار مرگی را انتخاب کنیم که آبستن زندگی باشد و سازندگیهایی به بار آورد و آگاهیهایی متولد کند و روح هایی را حرکت دهد. پیامم به شما جوانان این است ای جوانان، ای مجاهدان ایرانی و ای مجاهدان اسلام و ای حزب الله مدتی است از شهرم، از شهری که برایم غم بود و کور به شهری سفر کردم که جای پای دلیران ایران و اصحاب حسین (ع) که در این شهر جنگیدند و چنان اسلام را یاری نمودند که قدرت تفکر را از دشمن گرفتند و من در اینجا چیزها یافتم و خیلی به هدفم نزدیک شوم و در جبهه خیلی می‌توان به خدا نزدیک شد. حالا با خونم و با فریاد الله اکبرم و با شهادت دادنم به لااله الا الله و با قهرمان شدن در میدان مبارزه با شیطان جبران شکستهای پیشین خود را در زندگی بدست آورم. و نشان دادم که حر شدم از برون و هجرت کردم از درون و از بیراهه و سر درگمی به راهی هموار و روشن و با هدفی معلوم، اینک می‌خواهم با خودم و با شما جوانان بگویم که ای جوانانی که خود می‌دانید که راهتان اشتباه است و نمی‌دانید هدفتان چیست، خود را مصون و محفوظ از گناه بدارید، آن وقت راهتان همان راه الله است. اینکه اسلام در ایران تولد یافته و ان شاء الله در جهان خواهد شد، شما هم از کارهای ناشایست دست بردارید و رو به خدا آورید که ما از خداییم و تسلیم او و برای او، پس می‌رویم به سوی او.


حالا صحبتم با خانواده خودم است. ای پدر افتخار کن که فرزندت را در راه اسلام دادی. ای مادر دیگر نیستم که باعث ناراحتی تو شوم. ای خواهر تو هم فرزندت را با دستور اسلام پرورش ده تا در آینده سربازی باشند برای اسلام و در راه اسلام با دشمن بجنگد و ای برادرم نماز را فراموش نکنید و در خانه به پدر کمک کنید و ای بهادر و هانی از شما می‌خواهم که درس خوب بخوانید.


روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.


==========================

از خانواده های محترم و دوستان و همرزمان تقاضاداریم نظرات تکمیلی و تصحیحی خود را درباره این شهدای گرانقدر به ایتای 09176112253 صادقی، انتشارات هدهد ارسال فرمایید. والسلام، التماس دعا 

=============================


Friday, November 13, 2026

شعری زبانحال حضرت علی علیه السلام در سوگ حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

 هوالجمیل

با سلام و عرض ادب و تعزیت به محضر حضرت موعود و عاشقان و شیعیانش، تقدیم به ارواح مطهر انبیا،  اولیا، صلحا، شهدا، خادمین و ذاکرین و پیروان اهلبیت علیهم السلام بویژه شاعران گرانقدر عاشورایی و بسیجی زادگاه باستانی و شهیدپرورم زرقان فارس، 

مرحوم : علی اصغر رستگار

شهید : اسماعیل مؤذنی

مرحوم : اسماعیل فضیلت خواه

مرحوم : حاج نعمت الله صادقی مقیمی

مرحوم : حاج محمد حسن ذاکری

مرحوم : مهدی بوریاباف،  سهیل

مرحوم : حاج نصرالله صدر متکلم

و تمام ارادتمندان اهلبیت و منتظران حضرت موعود عجل اله تعالی فرجه الشریف

🌹✍️🌷❤️☝️🇮🇷🌹🏴🙏

السلام علیکِ.... يَا مُمْتَحَنَةُ امْتَحَنَكِ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَكِ فَوَجَدَكِ لِمَا امْتَحَنَكِ صَابِرَةً

سلام بر تو... اى آنكه خدايى كه تو را خلق كرد پيش از خلقتت تو را بيازمود و در آن آزمايش بر هر گونه بلا و مصيبت تو را شكيبا و بردبار یافت

🌹 🇮🇷 ❤️ 🙏 🌿

 

وارث


خانه ام می سوزد و من در کف اعدا اسیرم

گرچه با اذن خدا،  بر دین و بر دنیا امیرم


می برندم دست-بسته سوی دارالفتنه، چل تن

گرچه بین این چهل روباه-توله، مثل شیرم


گر بتازم بر سقیفه، میرود اسلام از کف

لاجرم بر صبر و سازش ناگریز و ناگزیرم


در دفاع از آخرین دین خدا و ارث احمد

 فاطمه گردیده تنها حامی و یار و نصیرم


بوده فرزندم حسن در کوچه با مادر، که دارد

خاطراتی تلخ، از توهین به زهرای منیرم


چادرش خاکی، رخش نیلی و حقش غصب، آری

اینچنین مزد رسالت داد دنیای حقیرم


من امیرم، من وزیرم، من بشیرم،  من نذیرم

من (غلام) حضرت زهرا، علی، روح غدیرم


داده بر اهل دو عالم ، حضرت باریتعالی

کوثری بر من که با او وارث خیر کثیرم


من علی عالی اعلا،  قسیم نار و جنت

این زمان از داغ زهرا، ناشکیب و گوشه گیرم


از سقیفه می شود تا حشر جاری رود داعش

شیعیانم تا ابد هستند خونخواه و سفیرم


بعد از این هر شیعهٔ من در صف پیکار گوید:

میروم تا انتقام سیلی زهرا بگیرم *


بار الها کن مدد بر وارثم موعود عالم

تا دوباره با شهیدان در رکاب او بمیرم


والسلام

محمد حسین صادقی، غلام

زرقان فارس ١٣ آذر ١٤٠٣

* اين مصرع مشهور که نمیدانم از کدام شاعر گرانقدر اهلبیت است در دوران دفاع مقدس ورد زبان رزمندگان اسلام بود،  بویژه آخرین رَجَز حماسی برادرم، سردار شهید ابوالفضل صادقی در عملیلات کربلای هشت بوده است.

Wednesday, November 04, 2026

شهیدان گرانقدر منصور زارع، مختار رستگار، مسلم جوکار، علیمحمدخلیلی، عبدالعظیم زارع

===========================

از خانواده های محترم و دوستان و همرزمان تقاضاداریم نظرات تکمیلی و تصحیحی خود را درباره این شهدای گرانقدر به ایتای 09176112253 صادقی، انتشارات هدهد ارسال فرمایید. والسلام، التماس دعا 

=============================


۱. شهید منصور زارع


بسم رب الشهداء والصدیقین


پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار منصور زارع

فرزند محمدعلی و خانم بلقیس نظری

ولادت: ٢ شهریور ۱۳۴۱ در روستای صقوان بیضا

شهادت: ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ در شیراز

آرامگاه: روستای صقوان بیضا


بسم الله الرحمن الرحیم

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ/ سوره آل‌عمران آیه ۱۶۹

شهیدان زنده‌اند و نزد پروردگارشان متنعم هستند.


ما از خدا هستیم ، ما هر چه داریم از اوست از خود هیچ نداریم و آنچه که هدیه می‌کنیم به اسلام هدیه‌ای است که از خدای تبارک و تعالی به ما مرحمت شده است و ما آنها را به او برمی‌گردانیم و این امانت‌ها با پاکی و سرفرازی به سوی خدای تبارک و تعالی شتافته‌اند و موجب سرفرازی ملت و مظلومین جهان واقع شده‌اند. ملتی که شهادت برای او سعادت است پیروز است.

منبع: صحیفه امام، جلد ۱۵ صفحات ۲۲ تا ۳۲


شهید منصور زارع فرزند محمدعلی و خانم بلقیس نظری در بیست‌وششم شهریورماه ۱۳۴۱ در روستای صقوان بیضا دیده به جهان گشود. آنها سه برادر بودند و او فرزند سوم خانواده بود. پدرش در سال ۱۳۵۲ چشم از جهان فروبست و در زمان شهادت منصور فقط مادرش در قید حیات بود و خانواده در همان روستا زندگی می‌کردند.


منصور از همان دوران نوجوانی فردی متدین و انقلابی بود. او به تحصیل علاقه داشت و دانش‌آموزی زرنگ و فعال بود. تحصیلات ابتدایی خود را در کمیته سوادآموزی خردسالان روستای فلک بیضا آغاز کرد و دوره ابتدایی را در روستای هفت‌خان به پایان رساند. سپس در کلاس سوم راهنمایی مدرسه راهنمایی جعفرآباد ادامه تحصیل داد.


پس از آن برای ادامه تحصیل به شیراز رفت و با اجاره اتاقی به‌تنهایی زندگی کرد. او در هنرستان نمازی سابق در رشته مکانیک مشغول تحصیل شد و پس از پایان کلاس دوم نظری هم‌زمان با اوج‌گیری انقلاب اسلامی به فعالیت‌های انقلابی روی آورد.


در آن روزگار مردم ایران ظلم و فساد حکومت پهلوی را تجربه کرده بودند و از تبعید رهبر خود امام خمینی(ره) به خشم آمده بودند. اعتراض‌ها و حرکت‌های مردمی از ماه‌ها پیش آغاز شده بود و با بازگشت امام خمینی به میهن در دوازدهم بهمن ۱۳۵۷ شتاب بیشتری گرفت. سرانجام پس از ماه‌ها مبارزه و ایستادگی مردم در بیست‌ودوم بهمن ۱۳۵۷ انقلاب اسلامی به پیروزی رسید.


منصور در همراهی با روحانیت مبارز فعالیت‌های انقلابی خود را آغاز کرد. او نوارها و اعلامیه‌های حاوی پیام‌های امام خمینی را در شیراز و روستاهای بیضا پخش می‌کرد. در بیشتر راهپیمایی‌ها مسئولیت حفظ نظم و انتظامات را بر عهده داشت و فعالیت‌های مستمر او موجب حساسیت مأموران حکومت پهلوی شده بود.


یک شب پس از چسباندن اعلامیه‌های امام خمینی در منطقه قصرالدشت شیراز به دست مأموران حکومت نظامی دستگیر شد اما پس از چند ساعت آزاد گردید.


او همچنین در واقعه مسجد حبیب شیراز حضور داشت. هنگامی که مأموران حکومت پهلوی با مسلسل وارد مسجد شدند و مردم را به گلوله بستند منصور در انتقال پیکر کشته‌شدگان و مجروحان به بیمارستان کمک کرد.


در دوازدهم بهمن ۱۳۵۷ و هم‌زمان با بازگشت امام خمینی به ایران دوستانش این پیروزی را به او تبریک گفتند. اما منصور معتقد بود تا زمانی که عوامل شاه و حکومت نظامی همچنان حضور دارند پیروزی نهایی حاصل نشده است.


در بیست‌ویکم بهمن ۱۳۵۷ هنگامی که مردم برای تصرف مراکز نظامی و انتظامی به خیابان‌ها آمده بودند منصور برای برداشتن کوکتل مولوتف‌های آماده‌شده به خانه‌اش رفت. صاحبخانه مانع او شد و گفت ممکن است کشته شوی، منصور در پاسخ گفت:


«اگر جلویم را بگیری خودم را از بام به پایین خواهم انداخت. مگر خون من از خون سایر شهدا رنگین‌تر است؟ من مدت‌هاست که انتظار چنین روزی را می‌کشم.»


سرانجام در بیست‌ودوم بهمن ۱۳۵۷ هنگامی که مردم به کلانتری میدان شهرداری شیراز حمله کردند شهید منصور زارع بر اثر اصابت گلوله به ناحیه سر به شهادت رسید.


پیکر پاک این شهید پس از انتقال به زادگاهش در روستای صقوان بیضا به خاک سپرده شد و نامش به عنوان فریاد رسای حق طلبی مردم ایران یادگار و ماندگار ماند.


شهید منصور زارع از جوانان انقلابی و پیشگام منطقه بیضا بود که در دوران مبارزه علیه حکومت پهلوی فعالیت‌های فراوانی انجام داد و سرانجام در روز پیروزی انقلاب اسلامی جان خود را در راه آرمان‌هایش تقدیم کرد.


روحش شاد یادش گرامی و راهش پررهرو باد. 🌹



---


۲. شهید مختار رستگار


بسم رب الشهداء والصدیقین


پرتوی از زندگانی شهید مختار رستگار

فرزند نامدار و خانم جان‌جان کارگر

ولادت: ۱۵ مرداد ۱۳۴۲ در روستای ریجان بیضا

شهادت: ۲۶ اسفند ۱۳۵۹ در منطقه سوسنگرد

آرامگاه: روستای ریجان بیضا


شهید مختار رستگار فرزند نامدار و خانم جان‌جان کارگر در پانزدهم مردادماه ۱۳۴۲ در روستای ریجان بیضا دیده به جهان گشود. او در خانواده‌ای روستایی و زحمت‌کش پرورش یافت. پدرش کشاورز بود و مختار نیز شغل کشاورزی داشت و با کار و تلاش در زمین‌های کشاورزی آشنا بود.


مختار دارای دو برادر و دو خواهر بود. دوران کودکی او با دشواری بزرگی همراه شد. مادرش در سال ۱۳۵۲ هنگامی که مختار حدود ده سال داشت از دنیا رفت.


با آغاز جنگ تحمیلی و تجاوز دشمن به خاک ایران جوانان بسیاری از نقاط مختلف کشور برای دفاع از سرزمین خود در مناطق جنگی حضور یافتند. شهید مختار رستگار نیز در روزهای نخست جنگ در منطقه سوسنگرد حضور داشت.


سرانجام این جوان فداکار در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۵۹ در منطقه سوسنگرد بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید و جان خود را در راه دفاع از میهن تقدیم کرد.


پیکر پاک شهید مختار رستگار به زادگاهش روستای ریجان بیضا منتقل شد و در همان‌جا به خاک سپرده شد تا آرامگاهش یادآور ایثار و فداکاری جوانی باشد که در روزهای نخست جنگ تحمیلی جان خویش را در راه ناموس و وطن نثار کرد. پدرش نیز در سال ۱۳۸۳ چشم از جهان فروبست و به فرزند شهیدش پیوست.


شهید مختار رستگار از شهدای روستای ریجان بیضا است که نامش در شمار فرزندان فداکار این سرزمین به یادگار مانده است. یاد و خاطره او و همه شهدای دفاع مقدس گرامی باد.


روحش شاد یادش گرامی و راهش پررهرو باد. 🌹



---


۳. شهید مسلم جوکار


بسم رب الشهداء والصدیقین


پرتوی از زندگانی شهید مسلم جوکار

فرزند حاصل و حاجیه‌خانم گلی خانی

ولادت: ۲۰ مرداد ۱۳۴۳ در روستای هرابال بیضا

شهادت: ۲۳ اردیبهشت ۱۳۶۵ در جبهه جنوب منطقه بیات

علت شهادت: اصابت ترکش به سر

آرامگاه: روستای هرابال بیضا


شهید مسلم جوکار فرزند حاصل و حاجیه‌خانم گلی خانی در بیستم مردادماه ۱۳۴۳ در روستای هرابال بیضا دیده به جهان گشود. او در خانواده‌ای زحمت‌کش و کشاورز پرورش یافت. پدرش کشاورز بود و مسلم نیز در کنار تحصیل با کار کشاورزی آشنایی داشت و به این حرفه مشغول بود.


مسلم چهار برادر و یک خواهر داشت. تحصیلات خود را تا پایان دوره دوم راهنمایی ادامه داد و در دوران جوانی در کنار مسئولیت‌های زندگی و کار دل در گرو خدمت به اسلام و انقلاب داشت.


با آغاز دفاع مقدس و نیاز جبهه‌ها به حضور نیروهای مدافع میهن شهید مسلم جوکار بارها راهی مناطق عملیاتی شد. او در مجموع پنج مرتبه به جبهه اعزام گردید و بیش از سه سال از عمر خود را در خدمت سپاه گذراند. حضور او هم در جایگاه بسیجی و هم در مقام سرباز نشان‌دهنده استمرار و جدیتش در مسیر خدمت و دفاع بود.


این شهید والامقام عضو گردان امام حسین(ع) از لشکر ۱۹ فجر سپاه استان فارس بود. هدف و انگیزه او از حضور در این مسیر کوشش و تلاش و جهاد در راه آرمان‌های انقلاب اسلامی و دفاع از ارزش‌های اسلام بود. او با حضور مکرر در جبهه سهم خود را در دفاع از سرزمین و باورهایش ادا کرد.


سرانجام شهید مسلم جوکار در تاریخ ۲۳ اردیبهشت‌ماه ۱۳۶۵ در جبهه جنوب و منطقه عملیاتی بیات بر اثر اصابت ترکش به سر به شهادت رسید و جان پاک خود را در راه اسلام و میهن تقدیم کرد.


پیکر پاک این شهید به زادگاهش روستای هرابال بیضا منتقل شد و در همان‌جا به خاک سپرده شد تا آرامگاهش یادآور نام و فداکاری جوانی باشد که بارها سنگر دفاع از میهن را برگزید و سرانجام در همان راه به دیدار معبود شتافت.


شهید مسلم جوکار از رزمندگان گردان امام حسین(ع) لشکر ۱۹ فجر بود که با پنج بار حضور در جبهه و بیش از سه سال خدمت در سپاه زندگی خود را در مسیر جهاد و دفاع از اسلام و انقلاب سپری کرد. یاد او در میان خانواده مردم روستای هرابال و هم‌رزمانش گرامی و ماندگار باد.


روحش شاد یادش گرامی و راهش پررهرو باد. 🌹



---


۴. شهید علی‌محمد خلیلی


بسم رب الشهداء والصدیقین


پرتوی از زندگانی شهید علی‌محمد خلیلی


فرزند عیدی و خانم زهرا مؤیدی

ولادت: ۱۹ خرداد ۱۳۴۳ در روستای سیبویه بیضا

شهادت: ۱۹ اردیبهشت ۱۳۶۳ در منطقه شرهانی

آرامگاه: روستای سهوه بیضا


شهید بزرگوار علی‌محمد خلیلی فرزند عیدی و خانم زهرا مؤیدی در نوزدهم خردادماه ۱۳۴۳ در روستای سیبویه بیضا دیده به جهان گشود. او در خانواده‌ای زحمت‌کش و کشاورز پرورش یافت. پدرش کشاورز بود و علی‌محمد نیز از همان دوران زندگی با کار و تلاش در زمین‌های کشاورزی آشنا شد و به این حرفه اشتغال داشت.


شهید علی‌محمد خلیلی دارای یک برادر و دو خواهر بود. برادر ایشان نیز از جانبازان دوران دفاع مقدس است. علی‌محمد تحصیلات خود را تا پایان کلاس پنجم ابتدایی ادامه داد و پس از آن در کنار خانواده به کار کشاورزی پرداخت.


با آغاز جنگ تحمیلی و ضرورت دفاع از سرزمین اسلامی او به عضویت ارتش جمهوری اسلامی ایران درآمد و در گردان ۱۸۳ خدمت کرد. بر اساس مدارک رسمی بنیاد شهید نام گردان محل خدمت ایشان ۱۸۳ ثبت شده است. درباره تیپ و لشکر مربوط به این گردان اطلاعات قطعی در دست نیست و ازاین‌رو نمی‌توان با اطمینان نام لشکر مشخصی را به سوابق نظامی شهید نسبت داد.


سرانجام شهید علی‌محمد خلیلی در تاریخ نوزدهم اردیبهشت‌ماه ۱۳۶۳ در منطقه عملیاتی شرهانی به شهادت رسید و جان پاک خود را در راه دفاع از اسلام و میهن تقدیم کرد.


پیکر پاک این شهید والامقام به روستای سوه منتقل شد و در همان‌جا به خاک سپرده شد تا یاد و نام او در میان خانواده و مردم منطقه زنده و ماندگار بماند.


شهید علی‌محمد خلیلی از جوانان روستای سیبویه بیضا بود که در دوران دفاع مقدس لباس خدمت و دفاع از میهن را بر تن کرد و در صف مدافعان سرزمین ایران قرار گرفت. نام او در کنار دیگر شهدای منطقه یادآور فداکاری نسلی است که برای پاسداری از خاک و ارزش‌های میهن از جان خود گذشتند.


روحش شاد یادش گرامی و راهش پررهرو باد. 🌹



---


۵. شهید عبدالعظیم زارع


بسم رب الشهداء والصدیقین


پرتوی از زندگانی شهید عبدالعظیم زارع


فرزند بمانعلی و حاجیه‌خانم فاطمه رنجبران

ولادت: ۱۷ آبان ۱۳۵۱ در روستای حبش‌آباد بیضا

شهادت: ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۷ در خط پدافندی؟

آرامگاه: روستای حبش‌آباد بیضا


شهید عبدالعظیم زارع فرزند بمانعلی و حاجیه‌خانم فاطمه رنجبران در هفدهم آبان‌ماه ۱۳۵۱ در روستای حبش‌آباد بیضا دیده به جهان گشود. او دارای سه برادر و دو خواهر بود و در خانواده خود پرورش یافت.


شهید عبدالعظیم زارع دوران تحصیل خود را تا پایان کلاس سوم راهنمایی در مدرسه شهید سعید زارع هرابال سپری کرد.


او از بسیجیان دوران دفاع مقدس بود و در خطوط پدافندی (؟) حضور داشت. این جوان بسیجی در سنگرهای دفاعی و در کنار دیگر رزمندگان به انجام وظیفه مشغول بود.


سرانجام شهید عبدالعظیم زارع در هجدهم اردیبهشت‌ماه ۱۳۶۷ هنگامی که در خط پدافندی حضور داشت بر اثر اصابت ترکش به ناحیه سر به شهادت رسید. او در آن هنگام تنها پانزده سال و شش ماه و یک روز از عمرش می‌گذشت.


هم‌زمانی‌های تقویمی در زندگی شهید


در تاریخ زندگی این شهید نوجوان دو هم‌زمانی تقویمی جالب توجه وجود دارد که ثبت آن‌ها در زندگینامه‌اش خالی از لطف نیست.


روز ولادت او یعنی هفدهم آبان ۱۳۵۱ برابر با اول شوال سال ۱۳۹۲ قمری و مصادف با عید سعید فطر بوده است؛ روزی که مسلمانان پس از یک ماه روزه‌داری و عبادت عید بندگی و بازگشت به فطرت را جشن می‌گیرند.


روز شهادتش یعنی هجدهم اردیبهشت ۱۳۶۷ نیز برابر با بیست‌ویکم رمضان سال ۱۴۰۸ قمری بوده است؛ روزی که در تقویم اسلامی با سالروز شهادت امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) هم‌زمان است.


به این ترتیب روز تولد این شهید با عید سعید فطر و روز شهادتش با شب قدر، بیست‌ویکم ماه مبارک رمضان هم‌زمان شده است. این دو تاریخ در کنار عمر کوتاه و شهادت عارفانهٔ او نکاتی تأمل‌برانگیز در زندگی‌نامه‌اش به شمار می‌آیند.

پیکر پاک شهید عبدالعظیم زارع در زادگاهش روستای حبش‌آباد بیضا به خاک سپرده شد تا یاد و نام او در میان خانواده و مردم زادگاهش زنده و ماندگار بماند.


شهید عبدالعظیم زارع از بسیجیان نوجوان منطقه بیضا بود که در دوران دفاع مقدس در سنگر پدافندی حضور یافت و در همان مسیر به شهادت رسید. یاد و نام او در کنار دیگر شهدای این سرزمین گرامی و ماندگار باد.


روحش شاد یادش گرامی و راهش پررهرو باد. 🌹



درخواست همکاری و تکمیل اطلاعات

از همه خوانندگان گرامی و خانواده‌ها، بستگان، دوستان و همرزمان شهدای والامقام تقاضا داریم چنانچه اطلاعات، خاطرات، اسناد، تصاویر یا نکات اصلاحی و تکمیلی درباره زندگی این عزیزان در اختیار دارند، برای تکمیل و دقیق‌تر شدن زندگینامه‌ها به انتشارات هدهد ارسال فرمایند.

علاقه‌مندان می‌توانند مطالب خود را از طریق پیام‌رسان ایتا به شماره ۰۹۱۷۶۱۱۲۲۵۳ (انتشارات هدهد ـ صادقی) ارسال کنند.

بی‌تردید همکاری و همراهی شما در ثبت و حفظ خاطرات و زندگانی این شهیدان گرانقدر، خدمتی ارزشمند و دارای اجر و پاداش الهی است. از درگاه خداوند متعال مسئلت داریم این تلاش‌های صادقانه را مورد قبول خویش قرار دهد و ان‌شاءالله این شهیدان عزیز در دنیا و آخرت شفیع همه ما باشند.

با سپاس و احترام 🌹

شهیدان گرانقدر بازیار، بذرگر و حق پرست

 شهید اسمعیل بازیار شهید سیروس بذرگر شهید منصور حق پرست ========================== از خانواده های محترم و دوستان و همرزمان تقاضاداریم نظرات ...