شهیدان جعفر سرداری، لطف الله دل یاسری و خانمیرزا زراعت پیشه

بسم رب الشهداء والصدیقین 

پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار جعفر سرداری

فرزند ذوالفقار (زلف‌علی) و خانم شرف دهقان

ولادت: 19 شهریور 1342

شهادت: 1 دی 1366 دشت عباس

آرامگاه: گلزار شهدای روستای قوام‌آباد بیضا

شهید جعفر سرداری فرزند ذوالفقار و خانم شرف دهقان در نوزدهم شهریور ماه 1342 دیده به جهان گشود. پدرش ذوالفقار کشاورزی زحمت‌کش بود و مادرش شرف بانویی مؤمن و صبور که فرزندان را با عشق به اهل بیت (ع) پرورش داد.

 

جعفر محصل بود و پنج برادر و دو خواهر داشت. او عشقی عمیق به امام حسین (علیه‌السلام) و قرآن داشت و به بسیجی بودن خود افتخار می‌کرد.

 

تاریخ این سرزمین، در بهمن 1357 ورق خورد و انقلاب اسلامی، کاخ استبداد را فرو ریخت. اما این رهایی، دشمنان را به وحشت انداخت و آنان با تحمیل جنگی هشت‌ساله و فرستادن مزدورانشان به مرزها، خواستند این انقلاب را در نطفه خفه کنند. در این نبرد نابرابر، این عشق به اهل بیت (ع) و ایمان به خدا بود که جوانانی چون جعفر را از دل روستاها به میدان آورد تا در برابر دشمن بایستند و از کیان اسلام و وطن دفاع کنند.

 

با آغاز جنگ تحمیلی عشق به دفاع از دین و میهن در وجودش شعله‌ور شد و به عنوان بسیجی راهی جبهه‌های حق علیه باطل شد. او از رفتن به جبهه یاری امام حسین (ع) و قرآن را در نظر داشت و می‌رفت تا رزمندگان دیگر خسته نشوند و صدام را سر جای خودش بنشانند.

 

این شهید بزرگوار خیلی مردمدار و دلسوز، باایمان و شجاع بود، پر انگیزه و با توکل بر خدا زندگی کرد و در برابر دشمن ایستاد.

سرانجام در تاریخ 1 دی ماه 1366 در منطقه دشت عباس بر اثر اصابت ترکش به شکم به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر این شهید والامقام در گلزار شهدای روستای قوام‌آباد به خاک سپرده شد.

 

لازم به ذکر است که او مجرد بود، پدرش ذوالفقار در سال 1390 و مادرش در سال 1383 پس از سال‌ها تحمل فراق فرزند شهیدشان دار فانی را وداع گفتند و به فرزندشان پیوستند.

 

روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد. ??

 

==========

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار لطف‌الله دل‌یاسری

فرزند میرزاعباس و ماه‌شرف زارع

ولادت: 7 فروردین 1344 روستای صقوان بیضا فارس

شهادت: 27 بهمن 1364 منطقه فاو (عملیات والفجر 8)

آرامگاه: گلزار شهدای زادگاهش (صقوان)

شهید لطف‌الله دل‌یاسری، فرزند میرزاعباس و ماه‌شرف زارع، در هفتم فروردین ماه 1344 در روستای صقوان از توابع شهرستان بیضا دیده به جهان گشود. پدرش میرزاعباس، کشاورزی زحمت‌کش بود و مادرش ماه‌شرف، بانویی مؤمن و صبور که فرزندان را با عشق به اهل بیت (ع) پرورش داد. لطف‌الله فرزند وسط خانواده بود و سه برادر و یک خواهر داشت.

 

او تحصیلات خود را تا پایان دوره متوسطه در دانشسرای تربیت‌معلم شهید مدنی ادامه داد و موفق به اخذ دیپلم شد. لطف‌الله در خانواده‌ای کشاورز و زحمت‌کش رشد یافت و با سختی‌های زندگی آشنا بود.

 

وقتی انقلاب اسلامی در بهمن 1357 به پیروزی رسید، ایرانِ تازه‌نفس‌کشیده، آماج کینه‌ی دشمنانی شد که تحمل دیدن استقلال او را نداشتند. صدام با حمایت غرب و شرق، آتش جنگی ویرانگر را بر این سرزمین گستراند. در برابر این تجاوز، این ایمان و عشق به میهن بود که جوانانی چون لطف‌الله را از پشت میزهای درس به سنگرهای دفاع کشاند تا در برابر دشمن بایستند.

 

لطف‌الله در تاریخ 12 دی ماه 1364 به جبهه اعزام و به عنوان بسیجی در لشکر 33 المهدی (عج) راهی جبهه‌های حق علیه باطل گردید. او در خطوط مقدم نبرد با دشمن بعثی ایستادگی کرد و در عملیات بسیار سخت و مهم و سرنوشت ساز والفجر 8 در منطقه فاو حضور یافت.

 

لطف‌الله جوانی پیش‌سلام و خوش‌برخورد بود که در میان اهالی روستا و همدرسان و همرزمانش محبوبیت داشت. او مسئولیت‌پذیر بود و با وجود مشغولیت‌های تحصیلی و کشاورزی، در کارهای جمعی و خدمت به مردم پیشقدم می‌شد. اهل تفکر و مطالعه بود و در مرکز تربیت‌معلم، از نظر فرهنگی و عقیدتی بسیار کوشا و فعال بود. با غیرت بود و در برابر تجاوز دشمن به خاک میهن، سکوت را جایز ندانست و راهی جبهه شد. همچنین فروتن و بی‌ادعا بود و با وجود حضور در خطوط مقدم، هیچ‌گاه از خود تعریف نمی‌کرد.

 

سرانجام در تاریخ 27 بهمن ماه 1364 در آخرین مرحله عملیات والفجر 8 در فاو عراق، به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر این شهید والامقام مدت‌ها در منطقه برجا ماند و مفقودالاثر بود تا اینکه پس از تفحص، در گلزار شهدای زادگاهش (صقوان) به خاک سپرده شد.

 

پدرش میرزاعباس در سال 1398 و مادرش ماه‌شرف در سال 1371 پس از سال‌ها تحمل فراق فرزند شهیدشان، دار فانی را وداع گفتند و به فرزندشان پیوستند.

 

روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد. ??

 

 

 

 

============================

از خانواده محترم و دوستان و همرزمان تقاضاداریم نظرات تکمیلی و تصحیحی خود را درباره این شهدای گرانقدر به ایتای 09176112253 صادقی، انتشارات هدهد ارسال فرمایید. والسلام، التماس دعا 

=============================

 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار خانمیرزا زراعت‌پیشه

فرزند صفر و مرصع زراعت‌پیشه

ولادت: 2 خرداد 1313 روستای حاجی‌آباد بیضای فارس

شهادت: 21 آبان 1361 کوشک (پاسگاه زید)

آرامگاه: روستای گروان (از توابع شهرستان بیضا)

شهید خانمیرزا زراعت‌پیشه، فرزند صفر و مرصع، در دوم خرداد ماه 1313 در روستای حاجی‌آباد از توابع شهرستان سپیدان دیده به جهان گشود. پدرش صفر، دامدار و کشاورزی زحمت‌کش بود و مادرش مرصع، بانویی مؤمن و صبور که فرزندان را با عشق به اهل بیت (ع) پرورش داد. خانمیرزا توفیق تحصیل نیافت و تنها در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. او همچون پدرش به کشاورزی اشتغال داشت.

 

این شهید بزرگوار متأهل و صاحب شش فرزند، سه پسر و سه دختر، بود. او عضو گروه مقاومت بود و با آغاز جنگ تحمیلی، از سوی بسیج راهی جبهه‌های حق علیه باطل گردید.

 

انقلاب اسلامی در سال 1357 در حالی به پیروزی رسید که این سرزمین سال‌ها زیر سایه استبداد و استعمار نفس کشیده بود. اما این رهایی، دشمنان را به وحشت انداخت و آنان با تحمیل جنگی هشت‌ساله، خواستند این نهال نوپا را از ریشه بخشکانند. در این میان، این مردانِ با تجربه و پخته بودند که با ایمان راسخ و پشتوانه سال‌ها زندگی در سختی، به میدان آمدند تا از کیان اسلام و وطن دفاع کنند. خانمیرزا که سال‌ها با دستان پینه‌بسته در کشاورزی زحمت کشیده بود، در سنین میانسالی، سنگر دفاع از دین را بر آسایش خانه ترجیح داد و به جبهه شتافت.

 

خانمیرزا انسانی ساده‌زیست و بی‌ادعا بود که با وجود سن و سال، از تجملات دنیا دوری می‌کرد. او اهل کار خیر و کمک‌حال دیگران بود و در روستا، همسایگان را مانند خانواده خود می‌دانست. صبور و مقاوم بود و با تجربه‌ای که از سال‌ها زندگی سخت داشت، در برابر مشکلات جبهه استوار ماند. با غیرت بود و در برابر تجاوز دشمن به خاک میهن، سکوت را جایز ندانست. همچنین مردمدار و دلسوز بود و در میان اهالی روستا به خوش‌رفتاری و مهربانی شهرت داشت.

 

سرانجام در تاریخ 21 آبان ماه 1361 در منطقه کوشک (پاسگاه زید)، بر اثر اصابت ترکش به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر این شهید والامقام در روستای گروان از توابع شهرستان بیضا به خاک سپرده شد.

 

پدرش صفر در سال 1369 و مادرش مرصع زراعت‌پیشه در سال 1372 پس از سال‌ها تحمل فراق فرزند شهیدشان، دار فانی را وداع گفتند.

 

روحشان شاد، یادشان گرامی و راه شهدا پررهرو باد. ??