بسم الله الرحمن الرحیم
صلوات و فاتحه نثار ارواح مطهر شهدا بویژه
شهید محمود جاویدی آل سعدی
شهید علی قربان سجادیان
شهید محمد رضا رحیمی
شهید غلامرضا رحیمی
شهید حمید علیزاده
==========================
از خانواده های محترم و دوستان و همرزمان تقاضاداریم نظرات تکمیلی و تصحیحی خود را درباره این شهدای گرانقدر به ایتای 09176112253 صادقی، انتشارات هدهد ارسال فرمایید. والسلام، التماس دعا
=============================
1
بسم رب الشهداء والصدیقین
پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار محمود جاویدی آل سعدی
فرزند مصطفی و آفتابی خانم جاویدی آل سعدی
ولادت: ۱۱ خرداد ۱۳۴۵ مرودشت
شهادت: ۱۹ خرداد ۱۳۶۷ در دهلران
آرامگاه: گلزار شهدای مرودشت
شهید بزرگوار محمود جاویدی آل سعدی، فرزند مصطفی و آفتابی خانم جاویدی آل سعدی، در یازدهم خردادماه سال ۱۳۴۵ در مرودشت دیده به جهان گشود. او آخرین فرزند خانواده بود و سه برادر و یک خواهر داشت. پدرش کارگر بود و محمود در خانوادهای ساده و زحمتکش پرورش یافت. دوران تحصیلات خود را تا سوم راهنمایی گذراند و پس از آن در خیاطی مشغول به کار شد؛ جوانی سختکوش که از همان سالهای نوجوانی طعم کار و تلاش را چشیده بود.
محمود در روزگاری بالید که کشور پس از پیروزی انقلاب اسلامی، دورهای تازه از تاریخ خود را آغاز کرده بود؛ با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، دفاع از میهن به یکی از مهمترین مسئولیتهای ملی تبدیل شد. دورهای که در آن، جوانان بسیاری با احساس مسئولیت در برابر سرزمین و باورهای خود، آماده خدمت و دفاع شدند. او نیز با همان روحیه وظیفهشناسی، به سربازی رفت و به ژاندارمری پیوست و در پاسگاه مرزی دهلران خدمت کرد. در مرخصیها نیز به پدرش در کارها کمک میکرد و برادرش نیز رزمنده بود.
سرانجام شهید محمود جاویدی آل سعدی در نوزدهم خردادماه سال ۱۳۶۷ در دهلران، در پایگاه شهید قنبری در جاده پایگاه، بر اثر اصابت تیر به شکم مجروح شد و به بیمارستان وحیدی دزفول منتقل گردید ولی در اثر جراحات وارده به شهادت رسید. پس از آن، در گلزار شهدای مرودشت به خاک سپرده شد و نام شریفش در شمار شهدای این سرزمین و مدافعین دین و ناموس و وطن ماندگار شد.
روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
2
بسم رب الشهداء والصدیقین
پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار علی قربان سجادیان
فرزند صمد آقا و گلاب بشارتی
ولادت: ۱ مرداد ۱۳۴۶ سیدان
شهادت: ۲۳ خرداد ۱۳۶۷ شلمچه
آرامگاه: گلزار شهدای سیدان
شهید بزرگوار علی قربان سجادیان، فرزند صمد آقا و گلاب بشارتی، در یکم مرداد سال ۱۳۴۶ در شهر سیدان دیده به جهان گشود. او فرزند وسط خانواده بود و در خانوادهای پرجمعیت پرورش یافت. پدرش کشاورز و باغدار بود و مادرش در سال ۱۳۶۳ و پدرش در سال ۱۳۹۱ دار فانی را وداع گفتند. خانوادهاش نسبت به مسائل دینی و انقلابی آگاهی خوبی داشتند.
علی دوران تحصیلات خود را تا سوم نظری در دبیرستان شریعتی گذراند. او که به امام و انقلاب علاقهی زیادی داشت، به عنوان محصل بسیجی در جبهههای دفاع مقدس حضور یافت. او با همان روحیه وظیفهشناسی و ایثار، در کنار دیگر رزمندگان به انجام وظیفه مشغول بود و در لشکر ۱۹ فجر خدمت میکرد.
دهه شصت، دههای بود که در آن ایمان و عمل به هم گره خورده بود. در همان سالهایی که انقلاب اسلامی تازه نفس میکشید و دشمن بعثی خاک میهن را آماج تجاوز قرار داده بود، جوانانی چون علی نه از سر هیجان، بلکه از روی آگاهی و تکلیف، راهی جبههها شدند. دفاع مقدس، میدانی برای آزمون ایمان و مردانگی بود؛ میدانی که در آن نوجوانان و جوانان با دستانی خالی اما دلهایی سرشار از عشق به خدا و وطن، از کیان کشور و ارزشهای انقلاب دفاع کردند. آنان رفتند تا نگذارند چراغ انقلاب خاموش شود و در این مسیر، خون پاکشان را نثار کردند.
سرانجام شهید علی قربان سجادیان در بیست و سوم خردادماه سال ۱۳۶۷ در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به هر دو پا به شهادت رسید. نام شریفش در شمار شهدای این سرزمین و مدافعین دین و ناموس و وطن ماندگار شد. نقل است که او پیش از شهادت گفته بود: « چهل روز بعد از شهادت من، جنگ تمام میشود» و همینطور نیز شد. پس از شهادت ایشان، نام علی بارها در خانواده نامگذاری شد.
پیکر پاک این شهید بزرگوار در گلزار شهدای سیدان به خاک سپرده شد.
روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
3
بسم رب الشهداء والصدیقین
پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار محمدرضا رحیمی
فرزند علیرضا و جواهر قربانی
ولادت: ۳ فروردین ۱۳۴۵
شهادت: ۱۰ خرداد ۱۳۶۳ در محور قصر شیرین
آرامگاه: گلزار شهدای مرودشت
شهید بزرگوار محمدرضا رحیمی، فرزند علیرضا و خانم جواهر قربانی، در سوم فروردینماه سال ۱۳۴۵ در خانوادهای پرجمعیت دیده به جهان گشود. او در چهارسالگی پدرش را از دست داد و طعم تلخ یتیمی را چشید...
محمدرضا تا سوم راهنمایی در مدرسه امیرکبیر مرودشت تحصیل کرد و برادرش نیز از ایثارگران و رزمندگان دفاع مقدس بود. خانوادهاش نسبت به مسائل انقلاب، جنگ و شهدا آگاهی خوبی داشتند و محمدرضا نیز در همان فضا پرورش یافت.
او عضو بسیج بود و علاقهی زیادی به امام و انقلاب داشت. اخلاق و رفتار بسیار عالی بود و مرکز فعالیتش، بیشتر در مسجد جامع مرودشت و پایگاه بسیج بود. محمدرضا از طریق مدرسه به پادگان قدس اعزام شد و دوره آموزشی نظامی را در اردوگاه موقت شهید دستغیب دید و سپس راهی جبههها شد.
برادرش که سرباز ارتش بود و در جبهه خدمت می کرد، تعریف میکند: «یک روز برادرم برای دیدار و احوالپرسی به جبهه ما آمد، فرماندهمان به او گفت: این عکس امام که روی سینهات است، بده به من. گفت: باشه، بهت میدم به شرطی که به سینه ات بچسبانی. اکثر دوستانم گفتند برادرت خیلی نورانی شده حتماً شهید می شود، به راستی نور شهادت در چهره اش پیدا بود..
سرانجام شهید محمدرضا رحیمی در دهم خردادماه سال ۱۳۶۳ در محور قصر شیرین به شهادت رسید. نام شریفش در شمار شهدای این سرزمین و مدافعین دین و ناموس و وطن ماندگار شد.
پیکر پاک این شهید بزرگوار در گلزار شهدای مرودشت به خاک سپرده شد.
روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
4
بسم رب الشهداء والصدیقین
پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار غلامرضا رحیمی
فرزند یدالله و طلا کشتکار
ولادت: ۲ فروردین ۱۳۴۶ در مرودشت
شهادت: 19 فروردین ۱۳۶۶ در شلمچه
آرامگاه: گلزار شهدای مرودشت
شهید بزرگوار غلامرضا رحیمی، فرزند یدالله و خانم طلا کشتکار، در دوم فروردینماه سال ۱۳۴۶ در مرودشت دیده به جهان گشود. او در خانوادهای پرجمعیت به دنیا آمد و فرزند وسط خانواده بود. سه خواهر و یک برادر داشت. پدرش در شرکت آزمایش کار میکرد و خانوادهاش نسبت به مسائل انقلاب آگاهی خوبی داشتند.
غلامرضا تا سوم راهنمایی تحصیل کرد و سپس به کار در شرکت آزمایش پرداخت. او از بسیجیان و اعضای فعال پایگاه مقاومت بود. در مسائل انقلابی و شهدا خیلی کمک میکرد و چند بار به جبهه اعزام شده بود. او در لشکر ۱۹ فجر سپاه استان فارس خدمت میکرد.
در سالهایی که انقلاب اسلامی نوپا بود و دشمن بعثی با تجاوز به خاک میهن، آزمونی بزرگ را پیش روی ملت ایران قرار داده بود، دفاع مقدس به صحنهای برای نمایش ایمان، ایثار و مردانگی جوانان این سرزمین تبدیل شد. غلامرضا نیز از جمله همان جوانانی بود که با بصیرت و آگاهی، لباس رزم پوشید و از پایگاه مقاومت به سوی جبههها شتافت. او نه برای نشان دادن خود، بلکه برای ادای تکلیف در برابر خدا، دین و وطن، بارها راهی جبهه شد و در این مسیر، از هیچ خدمتی به انقلاب و خانوادههای شهدا دریغ نکرد. حضورش در جبهه، ادامهی همان ایمان و تعهدی بود که در پایگاه مقاومت و در میان مردم زادگاهش آموخته بود؛ تعهدی که سرانجام او را در شلمچه به فیض شهادت رساند.
سرانجام شهید غلامرضا رحیمی در نوزدهم فروردینماه سال ۱۳۶۶ در شلمچه و در جریان عملیات کربلای ۸ بر اثر اصابت ترکش به سر و بدن به شهادت رسید. نام شریفش در شمار شهدای این سرزمین و مدافعین دین و ناموس و وطن ماندگار شد. پدرش در سال ۱۳۷۱ دار فانی را وداع گفت.
پیکر پاک این شهید بزرگوار در گلزار شهدای مرودشت به خاک سپرده شد.
روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
5
بسم رب الشهداء والصدیقین
پرتوی از زندگانی شهید بزرگوار حمید علیزاده
فرزند نیاز و خانم ماه قاسمی
ولادت: ۳۰ شهریور ۱۳۴۸ در کناره مرودشت
شهادت: ۹ خرداد ۱۳۶۶ در شلمچه
آرامگاه: گلزار شهدای کناره
شهید بزرگوار حمید علیزاده، فرزند نیاز و خانم ماه قاسمی، در سیام شهریورماه سال ۱۳۴۸ در کناره مرودشت دیده به جهان گشود. او در خانوادهای پرجمعیت پرورش یافت و پسر سوم خانواده بود. چهار خواهر و یک برادر داشت. پدرش کشاورز بود و خانوادهاش وضعیت مالی مناسبی داشتند و نسبت به مسائل دینی و انقلابی از آگاهی خوبی برخوردار بودند. حمید از کودکی در کار کشاورزی به پدرش کمک میکرد و روحیه کار و تلاش در او از همان سالهای کودکی ریشه داشت.
حمید تحصیلات ابتدایی خود را به پایان رساند و سپس به کارگری مشغول شد. او پس از مدتی به سربازی رفت و به سپاه پاسداران پیوست. او اهل نماز، عبادت و عزاداری سیدالشهدا (ع) بود و به دیگران نیز بسیار کمک میکرد.
انقلاب اسلامی که به پیروزی رسید، نسیم تازهای در جان مردم این سرزمین دمید؛ نسیمی که در کوچههای روستاهای دورافتاده هم احساس میشد. اما دیری نپایید که این بهار نوپا با طوفان تجاوز دشمن بعثی روبهرو شد. جنگ تحمیلی، اگرچه ویرانی و درد به همراه داشت، اما گنجینهای از انسانهای خالص را نیز به جامعه معرفی کرد. حمید علیزاده یکی از همان گوهرهای ناب بود که از دل یک خانواده کشاورز و از دل روستای کناره برخاست. او پیش از آنکه به جبهه برود، در سنگر مسجد و عزاداری اهل بیت (ع) خود را ساخته بود و پس از آن، همان ایمان را به سنگر دفاع از میهن آورد. حضورش در تیپ المهدی نه یک اتفاق ساده، بلکه نتیجه سالها تربیت در دامان خانوادهای بود که ارزشهای دینی را با گوشت و پوستشان درک کرده بودند. حمید رفت تا در شلمچه، در اوج جوانی، برگ زرینی از ایثار را به تاریخ این سرزمین هدیه کند.
سرانجام شهید حمید علیزاده در نهم شهریورماه سال ۱۳۶۷ در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر و پا به شدت مجروح شد و پس از انتقال به بیمارستان گلستان اهواز، به شهادت رسید. نام شریفش در شمار شهدای این سرزمین و مدافعین دین و ناموس و وطن ماندگار شد.
پیکر پاک این شهید بزرگوار در گلزار شهدای کناره به خاک سپرده شد.
روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
==========================
از خانواده های محترم و دوستان و همرزمان تقاضاداریم نظرات تکمیلی و تصحیحی خود را درباره این شهدای گرانقدر به ایتای 09176112253 صادقی، انتشارات هدهد ارسال فرمایید. والسلام، التماس دعا
=============================
No comments:
Post a Comment